சேர கொங்கதேச தெய்வச் சரித்திரம்

ஐந்து கரத்தனை ஆனை முகத்தனை
இந்தின் இளம்பிறைபோலும் எயிற்றனை நந்தி மகன்தனை ஞானக் கொழுந்தினைப்
புந்தியில் வைத்தடி போற்றுகின் றேனே.

சேர கொங்கதேசத்தின் ஆதி தெய்வங்கள்:

அகத்தியர், தொல்காப்பியர் ஆகியோரின் சங்ககாலங்களில் சேர தேசமாகிய கொங்கதேசத்தில் குல மரபுகளின்படி (கௌல பஞ்சமகார பலி பூஜைகள்) சைவ வழிபாடு நடந்தது:

https://brahmayamala.blogspot.com/2025/09/vishnukranta-tantras.html

இதனை அகத்தியரது நண்பரான திருமூலர், அவரது சீடரான கஞ்சமலை காலாங்கி, பின் கோரக்கர் ஆகியோர் குருக்களாகப் பாலித்து வந்தனர்.

மோரியரால் கடைச்சங்ககாலத்தில் துவங்கி களப்பிரர் காலம் (சுமார் 600 CE) வரை சாக்கியமான பௌத்தமும், அமணமான சமண ஜைனமும், ஆசீவகமான ஆஜீவிகமும் மெல்ல தங்கள் கிளைகளை சாக்த குல மார்க்கமான குலக்கோயில்களின் எதிரே துவங்கி, நீலகேசிப் பிரட்டுக் குறுங்காப்பிய வழியில், கொங்கரை மதம்மாற்றத் துவங்கின.

இன்றும் பூந்துறை கரியகாளி கோயில் எதிரேயும், வெள்ளோடு பொன்காளி, ஆய் கோயில்களின் எதிரிலும், விஜயமங்கலம் விஜயாபுரி கோயிலின் எதிரிலும், பரஞ்சேர்வழி ஆய் கோயில் எதிரிலும் இச்சமணப்பள்ளிகள் இயங்கிவருகின்றன. இரு கருநட சமண பூஜகர் குடும்பங்களும் பூந்துறையிலும், விஜயமங்கலத்திலும் உள்ளனர்.

இதனால் கொங்கரில் ஒரு பிரிவினர் படைத்தலையர், ஜைன செட்டிமார் என்று சமணச்சார்பாகப் போயினர். அன்னியரது பிடி கொங்கில் வலுத்தது. அன்றைய அகச்சமயமான சாக்த பூத தந்திரமான குலம் (கௌலம்) குன்றியது. இச்சமயத்தில் கோரக்கர் அருளால் வாம வழியினைக் கொங்கர் தழுவினர்.

பின்னர் சாலிவாகனனது தளபதியான அச்சுதககளப்பாளன், மூவேந்தர்களையும் 12 ஆண்டுகள் திருக்கழுக்குன்றம் அருகே ஆமூர் கோட்டையில் சிறை வைக்குமளவு நிலமை சீர்கேடானது.

இதனால் கூன் பாண்டியன் காலத்தில் (சுமார் 600 CE) , காளத்தி வேட்டுவரை அழைத்து, மூவேந்தர் தங்களை விடுவித்துக் கொண்டு, சமண சாக்கிய ஆசீவகம் உள்ளிட்ட நாத்திக அன்னிய புறச்சமயங்களை வீழத்தி, அகச்சமயத்தை நிலைநாட்டினர். 

பின்னர் சுந்தரமூர்த்தி நாயனார் காலத்தில்  (சுமார் 800 CE) குல வழிபாட்டு முறையோடான சைவ சித்தாந்த சன்மார்க்கம் வலுப்பெற்றது. 

காளாமுக லிங்கதாரி மதத்தவரான சாளுக்கிய சோழர் காலத்தில் (சுமார் 1100), சாக்கிய, சமண, ஆசீவகம் முதலான நாத்திகப் புறச்சமயங்களிலிருந்து மதம்மாறியவர்களான வடநாட்டு வடமன் ராமானுஜனது ஶ்ரீவைஷ்ணவம், காளாமுக லிங்கதாரி மதத்தவர் பலபட்டரை ஜாதிகளாகக் கொங்கதேசம் புகுந்தனர். ராமானுஜன் பரமத்தி வேலூர் செருக்கலை லத்திவாடியிலும், வேதாந்த தேசிகன் சத்தியமங்கலத்திலும் தஞ்சம் புகுந்தனர். கன்னடக் காளாமுக லிங்கதாரியர் மன்னனது ஆதரவில் புகுந்தனர்.

பாண்டியரைத் துரோகமாக வீழ்த்தி (சுமார் 1450 CE), நாயக்கர் காலத்தில் பாளையப்பட்டினரானோர் காலிங்கராய, வாணராய பாளையக்காரர்கள். கொங்க வேளிரான நாட்டார் இவர்களைப் புறக்கணிக்க, இவர்கள் ஆழியாற்று ஆனைமலை வனங்களை அழித்து புதிய நாடுகளை உருவாக்கிக்கொண்டனர். மைசூரர் காலத்தில், தங்களது சைவ சித்தாந்த நெறியிலிருந்து மாறி, முறையே சமணராக இருந்து கீழுள்ள மதங்களுக்கு மாறிய அரச ஒக்கலிகரான மைசூராரது வடகலை வைணவ பரகால மட ஜீயரையும், பேரூர் குடி ஒக்கலிக லிங்காயத சாமியாரையும் பற்றிக்கொண்டு வடகலை ஶ்ரீவைஷ்ணத்திறகும், பேரூர் லிங்காயதத்திற்கும் மதம்மாறி இன்றுவரை அனுஷ்டிக்கின்றனர்.

இனி சங்ககால ஆதிச் சேரர் மரபுகளைப் பார்ப்போம்:

மாரி ஆய்:

https://ullivilavu.blogspot.com/2012/08/blog-post.html?m=1 is உருவாக்கியது www.bloks.com.au,.

முத்துமாரி (பிறதேச மஹாமாரி அல்லள்)

மதிற்கரைச் செல்லாண்டி ஆய்:

"மறம் மிகு தானை, பசும்பூண், பொறையன்

கார் புகன்று எடுத்த சூர் புகல் நனந்தலை   5

மா இருங் கொல்லி உச்சித் தாஅய்,

ததைந்து செல் அருவியின் அலர் எழப் பிரிந்தோர்

3

புலம் கந்தாக இரவலர் செலினே" - அகநானூறு 303 

கொங்கரது காணிப்பட்டயம் உள்ளிட்ட பல சரித்திர ஆவணங்களில் சேரரது குலதெய்வமாகக் குறிப்பிடப்படுபவள் மதுக்கரைச் செல்லாண்டி. மூவேந்தருக்கும் எல்லை வகுத்துக்கொடுத்ததால், "மண்ணைப் பகிர்ந்த மதிற்கரைச் செல்லாண்டி" என்றும் அழைக்கப்படுகிறாள். ஓரிரவில் மதிலும், கரையுமாக எல்லையை வகுத்து மூவேந்தருக்கும் நாட்டினைப் பிரித்துத் தந்தவள் ஆய். இது எனது விக்கிபீடியா கட்டுரை: 

https://en.m.wikipedia.org/wiki/மதுக்கரை_சுவர் 

https://madukkaraiwall.blogspot.com/2011/04/blog-post.html

செல்லி, வடக்குவாயிற் செல்வி, செல்லத்தம்மன், செல்லாத்தா, செல்லாய், செல்லியாண்டி, சிவசெல்வி, செல்வநாயகி என்ற பெயர்கள் பெற்றவள் ஆவாள்.

கொல்லிமலைப் பெரியசாமி கோயில் (இண்டியா சர்க்காரது டமில்நாடு பிரிவின் ஹிண்டு ரிலிஜியஸ் அண்ட் சேரிடபில் எண்டோமென்ட்ஸ் கொள்ளைக்கும்பல் இடிப்பதற்கு முன்)

காசியிலிருந்து கொல்லிமலையின்மீது தனது சகோதரனான மாயோன் பெரியசாமியுடன் வந்திறங்கி, கணவனான சிவனைத்தேடி வந்தவளாக இருக்கிறாள் ஆய். உப்பாற்றைக் கரைப்போட்டுக் கரைபோட்டானாறாக்கி, மதிற்கரை அமைத்து மதுரை வடக்குவாயில் அமர்ந்தவள் ஆய். மீனாட்சி என்பது வாமவழியினளான ஆயின்  தட்சிண உருவேயாகும்:

https://madhurapathi.blogspot.com/2011/12/blog-post.html

கொங்கதேசத்தில் சேரரால் (circa 894 CE வரை) நாட்டுக்கவுண்டர்களானோர் அனைவருக்கும் ஆதி காணியாட்சிக் குலதெய்வமாக உள்ளாள்.

மாசிமலைப் பெரியசாமி:

மேற்க்கூறிய மாயனான கொல்லிமலைப் பெரியசாமி கொங்கதேசத்தில் தனது புலி வாகனத்தில் அரிவாளுடன் அமர்ந்து கொங்கதேசக்கோயில்களப் பாலிக்கிறார்.

சோழதேசத்தில் புலிமீது ஈட்டியால் குத்தியபடி நின்றவாறு, இடது கையில் கதையுடன் உள்ளார்:

மலையாள முத்துசாமி, மலையாள முத்தையன், முத்துக் கருப்பணன்:

இவர் நந்தி வாகனத்துடன் உள்ள ஈசனின் வாம வடிவானவர் ஆவார்.

மலையாளக் கருப்பணன், மாசி மலை கருப்பணன்:

மாசிமலை பெரியசாமி கோயில் ஆதியாக  கருப்பண சாமி. பலர் மலையாளம் என்றவுடன் கொல்லிமலை என்றறியாமல், மலையாளதேசம் என்று நினைக்கின்றனர்.

முனி:

பல்வேறு பூதங்கள் உண்டு

தன்னாசி:

பல்வேறு தன்னாசிகள் உண்டு

பாம்பாட்டி:

பல்வேறு பாம்பாட்டிகள் உண்டு

கன்னிமார், கருப்பணன்:

ஏழு கன்னிமார், கருப்பணன் வழிபாட்டு முறை

பொட்டுச்சாமி:

கடகடப்பான் எனும் பொட்டுச்சாமி வழிபாடு

படத்தலச்சி:

படைத்தலச்சி, பரட்டைத்தலைச்சி, பட்டத்தரசி என பல்வேறு பெயர்களால் படத்தலச்சி வணங்கப்படுகிறாள்

அத்தனூர் ஆய்:

இண்டியா சர்க்காரின் டமில்நடு சர்க்காரால் இடிக்கப்பட்ட சேரர்கால ஆதி அத்தனூராய் 

ராசிபுர நாட்டில் அத்தனூரில் உளள அத்தனூர் ஆய். ஆய் அம்மன், அத்தாய் என்று பெயல்களுடையவள்: https://sellakumarasamy.blogspot.com/2023/03/blog-post.html

பொன்காளி ஆய்:

இண்டியா சர்க்காரின் டமில்நடு சர்க்காரால் இடிக்கப்பட்ட சேரர்கால தலையநல்லூர் பொங்காளியாய் 

தொண்டைமண்டலம் காளத்தியிலிருந்து கண்ணப்ப நாயனார் வம்சமான குருகுலத்துக் கொங்க வேட்டுவர் கூன் பாண்டியன் அழைப்பின்பேரில் களப்பிரரை வீழ்த்த வருகையில் (circa 600 CE), உடன் வந்தவளாக பொன்னழகி அம்மன குறிப்பிடப்படுகிறாள். பொங்கியாயி, பொன்காளி, பொன்னழகி, பொன்னாச்சி, பொன் அழகுநாச்சி, அழகுநாச்சி, காமாட்சி போன்ற பல பெயர்களால் அழைக்கப்படுகிறாள். தொண்டைமண்டல காஞ்சிமாநகரில் வாமரூபமாக வடக்கில் ஆதி காமாட்சி என்றும், தட்சிண உருவாய் காமாட்சியம்மன் என்றும் இரு கோயில்களில் உள்ளாள். 

பின்னர் பூவிலுவர், காவிலுவர், வேடர், மாவிலுவரது தெய்வங்கள் பிரதிஷ்டை.

நாட்டராயன்:

https://natraayan.blogspot.com/2026/02/blog-post.html

கொங்காளாய், அங்காளாய்:

மயானக்கொள்ளை கொள்ளும் ஆகமக் காபாலிக மதத்தின் இறைவியான கங்காளி.

பாரத வர்ஷத்தைக் கைபற்றிய சாக்கிய சமண மிலேச்சரான மோரியரை வீழ்த்த, மால்யவத் என்ற சிவகனத்தை ஈசன் விக்கிரமார்க்கனாகப் படைத்தார். வேதாளம் ஈசன் ஆணைப்படி அவனை நரபலியாக்கி வித்தியாதரப் பதவிக்கு முயன்ற க்ஷாந்திசீல சமண பிட்சுவைப்பற்றிய ரகசியங்களை அவனிடம் சொல்ல, விக்கிரமார்க்கன் அச்சமணனையே நரபலியாக்கி வித்தியாதரப் பதவியடைந்தான். மேலும் 56 BCEயில் உஜ்ஜயினி மாகாளி அருளால் விக்கிரமன்  (சுங்க வம்ச மன்னன்) பட்டம் ஏற்று சாக்கிய சமணர்களை விரட்டினான். சமயபுரம் மாகாளிக்குடியில் இவர்களுக்குக் கோயில் உள்ளது. இவ்விக்கிரமார்க்கனே மக்கீச்சரம் என்று அப்பர் பின்னாளில் பாடிய மெக்காவை யஜூஜ் வ மஜூஜ் எனும் சாக்கியர்கள் ஆக்கிரமிப்பிலிருந்து மீட்டுப் பெருஞ்சுவர் எழுப்பி அவர்களைத் தடுத்த குரான் கூறும் துல்கர்னைன் ஆவான். விக்கிரமாதித்த சாகாரியின் ஆசியோடு சாக்கிய தலாய் லாமாவின் எப்ஸ்டீன் அடிமைகளை வீழ்த்த அருள் பெறுவோம்:  https://archive.org/details/tva-bok-0007179

பிற்காலச் சோழர் காலம் (circa 900 - 1200 CE):

ஆதித்த கரிகாலன் முதலானோரால் கரியகாளி, கரிவரதப் பெருமாள் உள்ளிட்ட சோழர் தெய்வங்கள் இங்கு பிரதிஷ்டையாயின.

ராஜராஜனிடம் பாடிகாவலான  அண்ணமார், அவர்கட்குத் தெய்வமான பெரியகாண்டி வழிபாடு துவக்கம்:

https://annamarstory.blogspot.com/2010/04/annamar-swami-kathai-pichai-pattan.html

பிற்காலப் பாண்டியர் காலம் (circa 1200 - 1330):

மதுரகாளி, பெரியநாயகி முதலான பாண்டியர் தெய்வங்கள் இங்கு பிரதிஷ்டையாயின.

விஜயநகர காலம் - மதுரை நாயக்கர் (circa 1330 - 1682):

மதுரை வீரன்:

திருமலை நாயக்கர் (1584 - 1659 CE) காலத்தில், மதுரையக் கள்ளர்களிடமிருந்து காத்ததால், மதுரை வீரன், செல்லாண்டி அம்மன் கோயில்களில் பரிவார தேவதையாக உள்ளார். 

அப்பிச்சிமார், மசரி, ராசா: https://appichimarhistory.blogspot.com/2021/01/blog-post.html

மைசூரு ஒடையரு காலம் (1682 - 1799 CE):

சாத்தமபூர் (நஞ்சை ஊத்துக்குளி) போன்ற இடங்களில் சாமுண்டி பிரதிஷ்டை